Katarzyna Szwedzka

Byt świętej

Katarzyna spośród Vadsteny urodziła się w Szwecji, jak druga córa Ulfa Gudmarssona dodatkowo św. Brygidy Szwedzkiej. W młodym wieku (blisko 13 lat) została wydana w ciągu szlachetnego rycerza Egarda Lyderssona von Kyren. Poniżej wpływem ówczesnych związanych spośród dziewictwem ideałów duchowych przekonała białogłowa swojego męża, ażeby zachował jej dziewictwo.

W roku 1349, św. Brygida wyruszyła w długo oczekiwaną pielgrzymkę do Rzymu. W rok później podążyła za nią Katarzyna. Niedługo potem przyszła wieść, że mąż Katarzyny zmarł. Brygida i Katarzyna w Rzymie prowadziły życie zbliżone do klasztornego, pozostając w ubóstwie i spędzając czas na wspólnej modlitwie. Według niektórych źródeł Katarzyna jest autorką religijnej księgi zatytułowanej "Siælinna tröst" lub też Sjalens tröst (pol. "Pocieszenie duszy"). Zachowała się kopia tej księgi z roku 1407. Po śmierci Brygidy w roku 1373, Katarzyna przywiozła do Szwecji szczątki swojej matki. W roku 1375 Katarzyna powróciła do Rzymu, aby doprowadzić do końca zatwierdzenie reguły brygidek oraz pomagać w procesie kanonizacyjnym jej matki.

Podobnie jak jej matka, Katarzyna doznawała objawień. Przez ostatnie lata życia w Vadstenie Katarzyna była bardzo ciężko chora. Zmarła 24 marca 1381 roku. Uroczystości pogrzebowe nad jej ciałem prowadziło trzech biskupów, nad jej grobem zaś widziano wiele ponadnaturalnych znaków.

Kult

Papież Innocenty VIII w roku 1484 zatwierdził kult Katarzyny w Szwecji. Uroczyste złożenie zwłok w relikwiarzu miało miejsce w Vadstenie 1 sierpnia 1489. W związku jednak z dominacją protestantyzmu w Szwecji, relikwie te bezpowrotnie zaginęły.

Patronat

Jest patronką Szwecji, ludzi dotkniętych niepowodzeniami, ochrony przed aborcją oraz poronieniem.

Dzień obchodów

Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 24 marca, w Szwecji natomiast obchody przypadają 2 sierpnia.

Ikonografia

W ikonografii święta Katarzyna jest zwykle przedstawiana z łanią u boku, która według podań pomogła jej zachować dziewictwo, gdy pożądliwi młodzieńcy usiłowali ją go pozbawić. Bywa przedstawiana z kielichem w dłoni.

Advertisements

Paralelizm (literatura)

Izomorfizm być może obsługiwać podkreśleniu podobieństw czy – na krzyż ukazanie ich powierzchowności – przeciwstawieniu elementów treści. Innymi słowy izomorfizm jest owo fenomen równoległości, ciągłości, analogii między grupami wyrazów układającymi się w bieg. Jedność ze środków stylistycznych a podstawowych mechanizmów uporządkowania danego tekstu literackiego.

Można wyróżnić następujące rodzaje paraleliz

  • paralelizm intonacyjny – upodobnienie konturu intonacyjnego zdań lub wersów, zwykle wtórne względem paralelizmu syntaktycznego (składniowego) (upodobnienia budowy składniowej wersów lub zdań);
  • paralelizm kompozycyjny – upodobnienie budowy elementów świata przedstawionego, np. wątków (losy zwierząt i ludzi w utworach A. Dygasińskiego) lub postaci;
  • paralelizm leksykalny – oparty na powtórzeniu tych samych słów bezpośrednio po sobie albo w podobnej pozycji (wewnątrz zdań, wersów, strof), np. anafora, epifora;
  • paralelizm stroficzny – oparty na powtórzeniu budowy strof, połączony z podobieństwem motywów.
Paralelizm (literatura)
Paralelizm (literatura)

Paralelizm (literatura)

Paralelizm (literatura)

Żmijowiec zwyczajny

Żmijowiec zwyczajny (Echium vulgare L.) – gatunek rośliny z rodziny ogórecznikowatych. Swoją nazwę zawdzięcza wystającym z korony pręcikom, przypominającym język żmii, oraz temu, że w przeszłości używany był przeciw ukąszeniom żmii. Występuje w Europie i Azji. W polskiej florze archeofit dość pospolity na całym niżu i w niższych położeniach górskich.

Morfologia

Łodyga: Wzniesiona, gruba, o wysokości 30-100 cm. Cała pokryta jest krótkimi włoskami, ponadto ciemnoczerwonymi brodawkami, na których wyrastają szorstkie i kłujące włoski.
Liście: Lancetowate, szorstko owłosione i o zaostrzonych końcach, całobrzegie. Liście odziomkowe mają nasady zwężające się w ogonek, liście górne są siedzące.
Kwiaty: Zebrane w kwiatostany typu skrętek wyrastające w kątach liści. Najpierw purpurowe, później niebieskie, o lejkowatym kształcie i długości 15-20 mm. 4 lancetowate i zaostrzone działki kielicha, zrosłe tylko nieco w samej nasadzie, rosną również po przekwitnięciu kwiatu. Płatki korony zrosłe w krótszą od kielicha rurkę, górą rozchylające się niesymetrycznymi wargami (korona prawie dwuwargowa). Słupek z długą szyjką i rozdwojonym czerwonym znamieniem, 4 czerwone pręciki z pałeczkowatymi pylnikami oraz jeden niższy. Słupek i pręciki wystają z korony.
Owoc: Rozłupnia rozpadająca się na cztery ciemnobrunatne rozłupki. Mają one ząbkowane kanty, a ich powierzchnia jest pokryta brodawkami.
Korzeń: Zgrubiały, wrzecionowatego lub burakowatego kształtu, o ciemnobrunatnym kolorze.

Pl

Biologia i ekologia

Roślina dwuletnia, ciepłolubny hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do października, kwiaty zapylane są przez błonkówki. Przystosowaniami zapobiegającymi samozapyleniu są: przedsłupność oraz różna długość słupka i pręcików (słupek jest wyższy). Roślina miododajna. Siedlis

Zastosowanie

  • Bywa uprawiany jako roślina ozdobna. Najlepiej prezentuje się na mieszanych rabatach kwiatowych. Oprócz typowej formy uprawiane są odmiany o kwiatach białych, różowych, purpurowych i granatowych, a także odmiany karłowe. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na glebie raczej suchej i niezbyt wilgotnej (na glebie żyznej i wilgotnej rośnie zbyt bujnie i kwitnie słabiej). Po przekwitnięciu roślinę delikatnie przycina się. Rozmnaża się przez sadzonki lub wysiew nasion wiosną. Nadaje się do stref 7-10).
  • Dawniej używany był jako trutka na szczury.
  • Z nasion wytłaczano dawniej olej.
  • Był dawniej stosowany w leczeniu padaczki, a także w lecznictwie ludowym jako środek przeciwbólowy i środek przeciw ukąszeniom żmii.

Konstal 102N

102Ntramwaj wytwarzany w latach 1967-1969 na mocy zakładanie się Konstal w Chorzowie. Wersja wąskotorowa 802N produkowana była w roku 1970.

Konstrukcja

102N wywodzi się bezpośrednio z tramwaju 13N i jest jego przegubową, dwuczłonową wersją. W stosunku do 13N zmieniono, oprócz nastawnika jazdy i rozrządu, przód i tył wozu – stał się on bardziej kanciasty, a duże szyby czołowe zapewniały motorniczemu znakomitą widoczność. Ujemny kąt nachylenia szyby powodował jednak, że w warunkach nocnych refleksy świetlne oślepiały zarówno motorniczego, jak i kierowców pojazdów jadących naprzeciwko tramwaju.

Podjęto więc prace nad nowym typem tramwaju, które doprowadziły do opracowania wozu 102Na.

Wersje

Oprócz normalnotorowej wersji 102N produkowano także wersję wąskotorową 802N, różniącą się od pierwowzoru szerokością pudła, kształtem dachu, wysokością okien oraz szerokością i rozmieszczeniem drzwi. Ze względu na niedogodności eksploatacji (przednia szyba) wyprodukowano tylko 42 sztuki wersji normalnotorowej i 5 sztuk wąskotorowej.

Tramwaje 802N służyły w Bydgoszczy oraz w Łodzi. Ostatni istniejący egzemplarz został skasowany w Bydgoszczy 27.12.1990r. Wycofano je w 1980r. i przekwalifikowano je na wozy gospodarcze. Wozy stały się dawcami części do 803N.

Eksploatacja

Tramwaje 102N eksploatowane były w Krakowie, Gdańsku, GOPie, Poznaniu i Wrocławiu, natomiast 802N w Bydgoszczy i Łodzi. W jej trakcie wozy poddawane były rozmaitym modyfikacjom – m.in. we Wrocławiu zdecydowano się na przerobienie feralnych ścian czołowych, co upodobniło je do wagonów 102Na.

Ostatni wagon tego typu zakończył służbę liniową w roku 2004 w Poznaniu. Obecnie tramwaje 102N znajdują się w zbiorach muzealnych w Krakowie, Poznaniu, Warszawie i Wrocławiu, a jeden służy do celów nauki jazdy w katowickiej zajezdni.

Pl

Gómez Palacio

Gómez Palacio – gród w zachodniej części Meksyku w stanie Durango, ponad rzeką Nazas. Według spisu mieszkańców z 2005 r. miasto liczyło 240 tys. Miejscowość została założona przez Don Juan Ignacio Jiménez z przekształcenia hacjendy de Santa Rosa de Lima w dniu 30 sierpnia 1840 roku. Nazwa miasta pochodzi od nazwiska Francisco Gómez Palacio y Bravo pisarza, dziennikarza i gubernatora stanu Durango w latach 60. XIX wieku. Leży w ważnym regionie rolniczym.

Główne gałęzie przemysłu, reprezentowane w mieśc

  • przemysł winiarski
  • przemysł bawełniczy
  • przemysł chemiczny
  • hutnictwo żelaza

Gmina Gómez Palacio

Gómez Palacio

Miasto Gómez Palacio jest siedzibą władz drugiej co do liczebności gminy w stanie Durango. Liczba ludności w 2005 roku wynosiła 304 515. Obszar gminy (1082,76 km²) wraz z 14 innymi gminami stanu Durango oraz 5 ze stanu Coahuila tworzą obszar metropolitarny nazywany Torreon lub Comarca Lagunera.

Pierwsze osadnictwo na danym terenie rozpoczęło się wraz utworzeniem hacjendy Francisco Fray Pedro Espinaredy w 1567, a następnie z założeniem dwóch misji; de Santiago Mapimí oraz w 1589 Santa María de las Parras w 1598. Gmina została utworzona w 1905 roku przez wydzielenie z części terytorium gminy Lerdo. Wtedy to też nadano nazwę na cześć Francisco Gómez Palacio y Bravo.

Maggie Cheung

Maggie Cheung (chin. trad.: 張曼玉, chin. upr.: 张曼玉, pinyin: Zhāng Mànyù; ur. 20 września 1964 w Hongkongu) − hongkońska aktorka, laureatka nagrody głównej dla najlepszej aktorki podczas Festiwalu Filmowego w Cannes za rolę w filmie Czysta. Nagrodę otrzymała jako pierwsza Azjatka.

Urodziła się w Hongkongu, gdzie jej rodzina przeniosła się z Szanghaju. W 1971 roku rozpoczęła naukę w St. Paul’s Convent School, lecz naukę przerwała gdyż w wieku 8 lat wraz z całą rodziną wyemigrowała do Wielkiej Brytanii. Po ukończeniu nauki w Anglii, wróciła do Hongkongu gdzie rozpoczęła pracę modelki. W 1983 roku bierze udział w wyborach Miss Hongkongu, gdzie wygrywa tytuł Miss Fotoreporterów. W tym samym roku kwalifikuje się do wyborów Miss World.

W 1992 roku otrzymuje Srebrnego Niedźwiedzia dla najlepszej aktorki na MFF w Berlinie. W 1999 roku zasiada w składzie jury podczas Weneckiego Festiwalu Filmowego. W 2004 roku otrzymuje nagrodę główną dla najlepszej aktorki na Festiwalu Filmowym w Cannes. W 2007 roku na tym festiwalu zasiada w składzie jury. Maggie Cheung ponadto otrzymała sześć nagród Hong Kong Film Awards.

Filmografia

Filmy fabularne

  • 2009: Bękarty wojny (Inglourious Basterds) jako Madame Ada Mimieux (sceny usunięte)
  • 2004: Czysta (Clean) jako Emily Wang
  • 2004: 2046 jako slz1960 / Su Li-zhen
  • 2002: Hero (Ying xiong) jako Śnieżynka
  • 2000: Yi jian zhong qing jako Ellen
  • 2000: Spragnieni miłości (Fa yeung nin wa) jako Pani Chan (z domu Su Li-Zhen)
  • 2000: Le bel hiver jako Belle passante
  • 1999: ”Augustin, roi du Kung-fu jako Ling
  • 1997: Chińska szkatułka (Chinese Box) jako Jean
  • 1997: Siostry Soong (Song jia huang chao) jako Song Qingling
  • 1996: Historia pewnej przyjaźni (Tian mi mi) jako Qiao Li
  • 1995: Augustin jako Ling
  • 1994: San tung gui shut doi jako Coco
  • 1994: Popioły czasu (Dung che sai duk) jako Kobieta
  • 1993: Zhui nan zi jako Ching Siu Nam/Viet-Nam Rose
  • 1993: Lim jing dai yat gik jako Annie Ma
  • 1993: Se diu ying hung ji dung sing sai jau jako Mistrzyni
  • 1993: Shen Jing Dao yu Fei Tian Mao jako Lecący kot
  • 1993: Zhan shen chuan shuo jako Hsien
  • 1993: Ching Se jako Zielony Wąż
  • 1993: Dung fong saam hap jako Chat / Mercy
  • 1993: Kin chan no Cinema Jack
  • 1993: Atomowe amazonki (Xian dai hao xia zhuan) jako Chat
  • 1993: Święta broń (Wu xia qi gong zhu) jako księżniczka Tin-Heung
  • 1993: Fei yue mi qing jako Tammy Cheung
  • 1993: Bosonogi mistrz (Chik geuk siu ji) jako Poszukiwaczka
  • 1993: Chai gong jako Dziwka dziewięciu żyć
  • 1992: Policyjna opowieść 3: Superglina (Jing cha gu shi I
  • 1992: Leung goh nuijen, yat goh leng, yat goh m leng
  • 1992: Qian mian tian wang jako Jacky Chuck
  • 1992: Jia you xi shi jako Ho Yok ‘Holiyok’
  • 1992: Hua! ying xiong jako Lan
  • 1992: Zhen de ai ni
  • 1992: Sun lung moon hak chan jako Jade King
  • 1992: Bliźniacze smoki (Shuang long hui) jako Barbara
  • 1992: Aktorka (Yuen Ling-yuk) jako Ruan Ling-yu
  • 1992: Bai mei gui jako Rose Chin
  • 1991: Hei xue jako Maggie
  • 1991: Zhi zai chu wei jako Annie
  • 1991: Fu gui ji xiang jako Carrie Kam
  • 1991: Bankiet (Haomen yeyan) jako Tancerka
  • 1991: Seung sing gusi jako Olive Cheung
  • 1990: Dni naszego szaleństwa (A Fei zheng chuan) jako Su Lizhen
  • 1990: Ke tu qiu hen jako Cheung Hueyin
  • 1990: San ren xin shi jie jako Joe
  • 1990: Jian yu bu she fang
  • 1990: Gong chang fei long jako May (Ah Mei)
  • 1990: Gun gun hong chen jako Yueh-Feng
  • 1990: Ren zai Niu Yue jako Lee Fung-Jiau
  • 1990: Ai zai bie xiang de ji jie jako Li Hung
  • 1989: Shen yong shuang mei mai
  • 1989: Bu tuo wa de ren jako Huang
  • 1989: Wo ai fu gui jako Chow Fung
  • 1989: Xiao xiao xiao jing cha
  • 1989: Ji dong ji xia jako Polla
  • 1989: Qiu ai ye jing hun
  • 1989: Zai jian wang lao wu
  • 1988: Liu jin sui yue jako Nancy Cheung
  • 1988: Yue liang, xing xing, tai yang jako May
  • 1988: Shuang fei lin men jako Diana
  • 1988: Ying zhao nu lang 1988 jako Jenny Lin
  • 1988: Nan bei ma da jako Betty
  • 1988: Qiu ai gan si dui jako Fanny
  • 1988: Guo bu xin lang jako Jade Li
  • 1988: Policyjna opowieść 2 (Ging chaat goo si juk jaap) jako May
  • 1988: Kiedy łzy przeminą (Wong gok ka moon) jako Ngor
  • 1988: Fei mao liu lang ji jako Bibi Cheung
  • 1988: Ai de tao bing jako So See-Dai
  • 1987: Projekt A 2 (” ‘A’ gai waak juk jaap”) jako Yesan
  • 1987: Xin tiao yi bai jako Maggie
  • 1987: Yong ai zhuo yi ren jako Dziewczyna (niewymieniona w czołówce)
  • 1987: Huang se gushi jako Chu Hsiao-min
  • 1987: Tian ci liang yuan jako Yuk
  • 1987: Cheng chong chui lui chai jako Tung Tung
  • 1986: Kai xin gui zhuang gui jako Tsui Pan-Han
  • 1986: Yuan Zhen-Xia yu Wei Si-Li jako Tsai-Hung
  • 1985: Mei gui de gu shi jako Rose Wong
  • 1985: Sheng dan qi yu jie liang yuan jako Cat
  • 1985: Mo deng xian lu qi yuan jako Chang Man-Ju
  • 1985: Policyjna opowieść (Ging chat goo si) jako May
  • 1984: Czarująca księżniczka (Ching wa wong ji) jako Kitty
  • 1984: Yuen fan jako Monica
  • 1982: Shi lian zhuan jia

Seriale telewizyjne

  • 1986: Yang ka cheung
  • 1984: San jaat si hing jako Wing Chi
  • 1984: Wak chu choi hong

Neptun (telewizor)

Neptun – logo telewizorów produkowanych w gdańskich zakładach Unimor. Produkowany w latach ok. lat 80.

Pierwszym modelem kolorowym był Neptun 501A. Nie był jednak długo produkowany, zastąpił go popularny i produkowany przez wiele lat 505. Zmieniono w nim praktycznie wszystkie podzespoły i płytę chassis w stosunku do poprzedniego modelu. Zamiast przestarzałego i awaryjnego, tyrystorowego układu odchylania poziomego, który występował także w odbiorniku Jowisz, zastosowano stosowany do dnia dzisiejszego we współczesnych odbiornikach CRT układ z tranzystorem kluczującym, co było zmianą na tyle poważną, że pociągnęło za sobą zmianę kineskopu, zespołu cewek odchylających, całej płyty głównej i większości modułów. Trzy pierwsze zmiany pozostały do końca produkcji. Wprowadzono izolowaną galwanicznie przetwornicę z transformatorem impulsowym oraz tranzystorem kluczującym zamiast tyrystorowej – również we współczesnych odbiornikach nie wprowadzono pod tym względem żadnych rewolucyjnych zmian. Pierwszy model 505 był przystosowany wyłącznie do odbioru TV kolorowej w systemie SECAM stosowanym w państwach bloku wschodniego i Francji. Jednak modułowa budowa płyty chassis umożliwiała proste wprowadzanie zmian konstrukcyjnych. Ta płyta główna pozostała bez większych zmian do końca produkcji tych odbiorników, również w odbiornikach wyposażonych w pilota, dekoder teletekstu i OSD na procesorze Philipsa na płycie tej wprowadzono tylko kosmetyczne zmiany. Zaleta ta była okupiona dużym rozmiarem chassis, a więc dużym rozmiarem odbiornika. Wspomniana modułowa budowa umożliwiała proste przestrojenie odbiornika na system PAL przez wymianę modułu dekodera koloru, gdy Telewizja Polska przeszła na nadawanie w systemie PAL. Jednak w serwisach RTV zwykle montowano obok istniejącego modułu dekodera kolorów dodatkową płytkę dekodera PAL, podłączaną przewodami do układów odbiornika.

Neptun D505 – pierwszy produkowany seryjnie model w pełni dwusystemowy – kolor PAL/SECAM i fonia 5.5/6.5 MHz. Razem z dwusystemowym modułem dekodera PAL/SECAM stosowano usprawnienie współpracy z magnetowidami polegające na zmianach w module synchronizacji (do tego celu była używana pozycja 4 programatora). Stosowane były popularne kineskopy PIL produkowane w zakładach Polkolor w Piasecznie. Telewizor ten był produkowany w kilku wersjach, były produkowane także moduły zdalnego sterowania, odbiorniki teletekstu, moduły monitorowe (wejście/wyjście audio-wideo). Stosowano głowicę UKF wykorzystującą tranzystory MOSFET, ponadto kilka małych firm przygotowało moduł pośredniej częstotliwości wykorzystujący filtr z falą bieżącą SAW (Surface Acoustic Wave), stosowany zresztą we współczesnych odbiornikach do dziś. Po zastosowaniu takiego modułu jakość obrazu niejednokrotnie przewyższała produkty zachodnie z dolnej półki cenowej. Telewizory te były trwałe i niezawodne, typowym uszkodzeniem były awarie tranzystora mocy w układzie odchylania poziomego, kondensatorów oraz częste przebicia powielacza wysokiego napięcia. Element ten był stosunkowo tani, gdyż był częścią niezależną od transformatora wysokiego napięcia, czego nie można było niestety powiedzieć o kosztach jego wymiany. Często powodowało to, że bardzo prosta naprawa, zajmująca kilka minut doświadczonej osobie, była ekonomicznie nieopłacalna w dobie tanich zachodnich odbiorników. Uszkodzenie wspomnianego powielacza było czasem przyczyną kolejnych uszkodzeń. Jednak wiele z Neptunów sprawnie pracuje do dziś.