Joram (król Judy)

Joram, Jehoram – forma biblijna, koronowany władca Judy.

Był najstarszym synem Jozafata króla Judy a mężem Atalii, córki izraelskiego króla Achaba. Po śmierci ojca został królem Judy. Panował bodaj w latach 848-841 p.n.e.James B. Pritchard, Okazały Atlas Biblijny, Firma wydawnicza Wydawnicza "Vocatio", Gród nad Wisłą 1994, ISBN 83-85435-47-6, s. 9; Pius Czesław Bosak, Postacie Nowego Testamentu…, s. 396..

Po objęciu władzy kazał dokonać mordu swoich sześciu braci dodatkowo kilku książąt izraelskich. Zbyt sprawą żony był podległy na wpływy pogańskie.

Zbyt panowania Jorama Edom wyzwolił się spod panowania Judy. W ostatnich latach panowania Jorama Filistyni a Arabowie najechali Judę, biorąc aż do niewoli synów Jorama (spośród wyjątkiem najmłodszego Ochozjasza).

Zmarł w wyniku choroby trapiącej go przez dwa ostatnie lata życia. Został pochowany w Jerozolimie.

Po śmierci Jorama rządy objął jego syn Ochozjasz.

Advertisements

Młyński Staw (jezioro)

Młyński Staw (jezioro)

Młyński Staw (Janówek, Janowski Staw, niem.: Johannisthaler Mühlenteich, Mühlen Teich) – jezioro w Polsce położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Szczytno, ok. 4 km. na zmierzch od chwili granicy miasta, koło miejscowości Janowo, koło drodze krajowej nr . Podobną nazwę nosi niepodobny chemiczny pojemnik umiejscowiony na Orient Szczytna – Młyński Staw.

Dane

  • powierzchn
  • głębokość maksymal
  • pojemność: 90 tys m²
  • Młyński Staw (jezioro)
  • Podstawowe cieki wod
  • na północnym krańcu wpływa rzeka Saska z Sasku Wielkiego
  • na południowym krańcu wypływa rzeka Saska, następnie łączy się z Sawicą i wpływają do Jeziora Sędańskiego

Opis

Staw jest rozlewiskiem rzeki Saska powstałym za pomocą jazu piętrzącego w miejscowości Janowo. Zbiornik istniał prawdopodobnie naturalnie, spiętrzenie znacznie go rozszerza. Jaz jest bardzo charakterystyczną budowlą stojącą przy samej drodze i doskonale z niej widoczną. Spiętrza wodę o ponad 2 metry. Dno jeziora muliste, miejscami piaszczyste. Bogata roślinność wodna. Brzegi porośnięte lasem. W jeziorze zalega wiele zatopionych drzew (działalność bobrów). Zbiornik co kilka lat jest w całości spuszczany. Młyński Staw znajduje się na obszarze Natura 2000.

T’Pol

Biogram

Przed przybyciem na Enterpise

W zasadzie wiemy nader cokolwiek o przeszłości T’Pol. Urodziła się na Wolkanie w 2088 czy 2089 r. O wieku T’Pol była język w materiałach dodatkowych wydania pierwszego sezony serialu na płycie DVD. Nie wiadomo dokładnie czy miała 63 czy 64 lata w odcinku Enterprise była agentem Wolkańskiego Wywiadu (ang.:Vulcan’s Intelligence Service). Następnie pełniła funkcje oficera naukowego na Wolkańskim okręcie Seleya.

Mniej więcej rok później rozpoczęła prace razem z ambasadorem Sovalem w Wolkańskiej ambasadzie na Ziemi.

Służba na Enterprise

T’Pol w kwietniu 2151 została przydzielona przez Wolkańskie Dowództwo (Vulcan High Command) do misji NX-01 Enterprise (pierwszego Ziemskiego statku zdolnego do osiągnięcia prękości Warp 5), polegała ona odwiezieniu Klingońskiego kuriera o imieniu Klaang (zaatakowanego na Ziemi w dziwnych okolicznościach) na jego rodzinną planetę – Kronosa. Jenak misja skomplikowała się, gdy w połowie drogi Klaang został porwany przez rasę Suliban. T’Pol uważała, że należy obrać kurs na Ziemię, lecz kapitan statku po kłótni z nią – Jonathan Archer postanowił odbić Klingona. Udaje mu się to i Enterprise dostarczył Klaanga na Kronosa. Zaraz po zakończeniu tej misji Enterprise miał wrócić na Ziemię, lecz Dowództwo Gwiezdnej Floty zachęcone jej sukcesem postanowiło nie zawracać statku, miał on rozpocząć swoją nową misję naukową. Po T’Pol miał przylecieć Wolkański statek, jednak za namową kapitana Archera, poprosiła o stały przydział do załogi – tak Enterprise zyskał oficera naukowego.

Kilka miesięcy po rozpoczęciu pracy T’Pol na Enterprise, kapitan Archer postanowił odwiedzić Wolkański klasztor P’Jem. Okazało się że klasztor był okupowany przez rasę Andorian, którzy sądzą iż znajduje się tam stacja szpiegowska. Obawy Andorian potwierdziły się, gdy podczas strzelaniny w katakumbach odsłoniło się ukryte wejście do pomieszczenia ze sprzętem szpiegowskim. Cztery miesiące później Wolkańskie dowództwo oburzone obojętną postawą T’Pol, która doprowadziła do zniszczenia przez Andorian klasztoru oraz wszystkich artefaktów postanowiło odsunąć ją od obowiązków i przysłali po nią statek. Jednak wyniku strzelaniny na powierzchni planety przy której zatrzymał się Enterprise, T’Pol osłoniła własnym ciałem kapitana owego statku przed strzałem. Gdy T’Pol jest w ambulatorium Archerowi udaje się przekonać kapitana żeby wstawił się za nią, co uchroniło ją przed utratą posady.

Ciekawostki

  • T’Pol miała pierwotnie być T’Pau za młodu. Tak się jednak nie stało, ze względu na konieczność wykupienia praw do tej postaci od jej oryginalnego twórcy (Theodore’a Sturgeona). Sama T’Pau pojawiła się dopiero w odcinku The Forge, gdzie przedstawiona została jako terrorystka.
  • Imię T’Pol zostało zapożyczone do nazwy brytyjskiej grupy muzycznej T’Pau.

Ramstein Air Base

Ramstein Air Base – największa amerykańska zaplecze lotnicza w Europie, lokal United States Air Forces in Europe – (USAFE) (Komenda Amerykańskich Sił Powietrznych w Europie), naraz jedna spośród największych instalacji Sojuszu Północnoatlantyckiego. Położona jest koło miasta Ramstein-Miesenbach w zachodnich Niemczech.

28 sierpnia 1988 roku doszło w Ramstein do jednej z największych katastrof w historii pokazów lotniczych. Podczas pokazów Flugtag ’88 doszło do wypadku – trzy samoloty Aermacchi M.B.339 z włoskiej grupy Frecce Tricolori wykonującej ewolucje, zderzyły się i spadły na tłum widzów. Zginęło 70 osób (67 na ziemi i trzech pilotów), w tym żony i dzieci wielu pilotów. Od tego czasu zostały zaostrzone przepisy dotyczące organizowania pokazów lotniczych (przede wszystkim zrezygnowano z ewolucji odbywających się nad głowami widzów).

8 września 2010 roku na terenie bazy odsłonięto pomnik (w postaci drzewka dębu) i tablicę pamiątkową poświęcone gen. Andrzejowi Błasikowi, który zginął w katastrofie polskiego Tu-154 w Smoleńsku; odsłonięcia pomnika dokonał dowódca Sojuszniczego Połączonego Dowództwa Powietrznego w Bazie Ramstein (Allied Air Command Ramstein), gen. Roger A. Brady.

Ślizgowate

Występowanie

Przeważnie tropikalne dodatkowo subtropikalne wody oceaniczne Oceanu Spokojnego, Indyjskiego a Atlantyckiego, niektóre gatunki spotykane w wodach słodkich czy słonawych. W Morzu Bałtyckim nie występują.

Cechy charakterystyczne

Ciało zbiorowe mniej czy w wyższym stopniu wydłużone, bocznie spłaszczone, nagie (pozbawione łusek), pokryte śluzem. Głowa zwykle tępo zakończona, pysk krótki, zaopatrzony w rząd silnych zębów, w rodzaju ” Meiacanthus” połączone z gruczołami jadowymi. płetwy grzbietowa i odbytowa długie, piersiowe dobrze rozwinięte i silnie umięśnione. Ślizgowate osiągają długość 15–54 cm. U większości gatunków brak pęcherza pławnego. Niektóre gatunki, np. ślizg czubaty, potrafią przebywać długo poza wodą. Wiele gatunków wykazuje zdolność do mimikry – upodabniają się wyglądem do gatunków agresywnych.

Klasyfikacja

Rodzaje zaliczane do tej rodziny :

AdelotremusAidablenniusAlloblenniusAlticusAndamiaAntennablenniusAspidontusAtrosalariasBathyblenniusBlenniellaBlenniusChalarodermaChasmodesCirripectesCirrisalariasCoryphoblenniusCrossosalariasDodekablennosEcseniusEnchelyurusEntomacrodusExalliasGlyptoparusHaptogenysHirculopsHypleurochilusHypsoblenniusIstiblenniusLaiphognathusLipophrysLitobranchusLupinoblenniusMedusablenniusMeiacanthusMicrolipophrysMimoblenniusNannosalariasOmanOmobranchusOmoxOphioblenniusParablenniusParahypsosParalticusParenchelyurusPereulixiaPetroscirtesPhenablenniusPlagiotremusPraealticusRhabdoblenniusSalariaSalariasScartellaScartichthysSpaniblenniusStanulusXiphasia

|stopień = ===

Seweryn Rzewuski

Seweryn Rzewuski herbu Krzywda, krypt.: S. R. S. D. G. M. W. K. A. K. Mci; S. R. S. D. GM. Deputowany Podolski Współwięzień, (ur. 13 marca 1743 w Podhorcach, zm. 11 grudnia 1811 w Wiedniu) – hetman polny koronny, generał wojsk koronnych, jeden z przywódców konfederacji targowickiej. Pisarz polityczny, mówca, poeta, a nawet dramatopisarz(?).

Życiorys

Jego ojcem był późniejszy hetman wielki koronny Wacław Rzewuski, matką natomiast Anna z Lubomirskich. Pierwsze nauki pobierał u warszawskich teatynów. Począwszy od roku 1754, wychowawcą wszystkich młodych Rzewuskich był L. A. Caraccioli i to pod jego czujną opieką przebywali przez niemal 5 lat poza granicami Polski (w latach 1755-1759 odwiedzali kolejno Austrię, Włochy i Francję).

Działalność polityczna

W roku 1760 zyskał nominację na generała majora wojsk koronnych, wkrótce potem (1761) był już starostą dolińskim, a nieco później także starostą stuleńskim. W 1764 roku podpisał elekcję Stanisława Augusta PoniatowskiegoElektorów poczet, którzy niegdyś głosowali na elektorów Jana Kazimierza roku 1648, Jana III. roku 1674, Augusta II. roku 1697, i Stanisława Augusta roku 1764, najjaśniejszych Królów Polskich, Wielkich Książąt Litewskich, i.t.d. / ułożył i wydał Oswald Zaprzaniec z Siemuszowej Pietruski, Lwów 1845, s. 319..

Seweryn był posłem podolskim na sejm delegacyjny 1767 (Sejm Repninowski). W wyniku sprzeciwu wobec żądań posła rosyjskiego Nikołaja Repnina został wraz z ojcem porwany (nocą 13/14 października 1767) przez wojsko rosyjskie (gen. O. A. Igelström) i wywieziony na zesłanie do Kaługi. Powrócił do Polski w styczniu 1773, osiadł w Siedliskach (ziemia chełmska), a kilkanaście miesięcy później (kwiecień 1774) otrzymał po ojcu buławę i tytuł hetmana polnego koronnego. W roku następnym (1775) otrzymał wraz z ojcem, od króla tytułem zadośćuczynienia za zesłanie, bogate starostwo kowelskie, a także order Św. Stanisława (4 września 1775). Pomimo tego, wkrótce potem, w czasie przeprowadzania reform ustroju Rzeczypospolitej w roku 1776 (kiedy to mocno ograniczono władzę hetmanów) ostro występował przeciwko królowi Stanisławowi Augustowi Poniatowskiemu i Radzie Nieustającej. Był chciwy i próżny w swych działaniach, funkcji hetmańskich nie pełnił, oddany gospodarce i działalności opozycyjnej. W roku 1788 prosił Berlin o pomoc w celu zdobycia dla siebie dyktatury. Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego Kalendarzyk narodowy y obcy na rok … 1792. …, Warszawa 1791, s. 310.. W czasie Sejmu Czteroletniego stanął na czele obozu hetmańskiego, wrogiego wszelkim reformom. Wydał wówczas szereg pism politycznych. M. in. "O sukcesji tronu w Polsce"Seweryn Rzewuski, Stanisław Szczęsny Potocki 1790 1789, "Punkta do reformy rządu" (1790), "O tronie polskim zawsze obieralnym dowody" 1790. Wyjechał do Wiednia, gdzie zgromadził obóz malkontentów, niechętnych jakimkolwiek zmianom. W 1791 przybył do Petersburga, by pod protekcją cesarzowej Katarzyny II rozwinąć działalność przeciwko konstytucji 3 maja. Był jednym z inicjatorów zawiązania konfederacji targowickiej, występując jako jej dowódca wojskowy. Był konsyliarzem konfederacji generalnej koronnej w konfederacji targowickiejDariusz Rolnik, Szlachta koronna wobec konfederacji targowickiej (maj 1792 – styczeń 1793), Katowice 2000, s. 163.. W 1793 po ujawnieniu planów rozbiorowych Rosji i Prus wyjechał do Galicji i wycofał się z życia politycznego. Zmarł w Wiedniu.

W czasie insurekcji kościuszkowskiej Sąd Najwyższy Kryminalny skazał go na karę śmierci przez powieszenie, wieczną infamię, konfiskatę majątków i utratę wszystkich urzędów. Wobec nieobecności skazanego, wyrok wykonano in effigie 29 września 1794.

W 1775 odznaczony Orderem Orła Białego i Orderem Świętego StanisławaKawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s.216..

Twórczość

Ważniejsze dzieła i mowy

  1. Mens humana immortalis. Canente Severino Rzewuski, Poczajów 1760; wyd. 2 Warszawa 1761, (wiersz dedykowany H. Brühlowi); autorstwo według karty tytułowej, J. H. Rychtera i J. Majerowej; natomiast Estreicher XXVI (1915) 561, (za L. A. Caracciolim i H. Juszyńskim) przypisuje go Wacławowi Rzewuskiemu
  2. Supplex libellus populorum ad reges. Scriptore Severino Rzewuski, Poczajów 1762; przekł. pols
  3. Felicitas Poloniae rex incolumis, Warszawa 1763, (wiersz z pochwałą Augusta III); autorstwo jak wyżej poz. 1; natomiast Estreicher XXVI (1915) 567 sugeruje autorstwo Wacława Rzewuskiego
  4. Głos… wojewodzica krakowskiego, starosty dolińskiego, posła podolskiego na Sejmie Ekstraordynaryjnym Warszawskim dnia 6 października 1767, brak miejsca wydania (1767)
  5. List… do Przeświętnych Województw, Ziem i Powiatów, na sejmiki przedsejmowe poselskie pisany. R. P. 1776, brak miejsca wydania (po 1 lipca 1776)
  6. Mowa… miana na sejmie dnia 28 Augusti 1776, brak miejsca wydania (1776, 2 wydania); przekł. francus
  7. List… do Jaśnie Wielmożnego (Adama) Rzewuskiego, posła nowogrodzkiego. Gruszczyn 4 Novembris 1782, brak miejsca wydania (1782)
  8. Do mojej żony (wiersz), powst. po roku 1782, brak miejsca i roku wydania; egz. z własnoręcznymi poprawkami autora w Ossolineum, sygn. XVIII-12224-III; rękop
  9. Gesta populi Poloni ab excessu Augusti III, powst. przed rokiem 1787, niewydane; o napisanie tej i zapisanej poniżej broszury informuje L. A. Caraccioli (De La Platiè
  10. Paradoxa politica, powst. przed rokiem 1787, niewydane; porównaj notkę do poz. 9
  11. O sukcesji tronu w Polszcze rzecz krótka, Amsterdam (Drezno, a może Kraków?) 1789; (Warszawa) 1789 (2 odbicia); broszura ta wywołała szereg pism polemicznych, głos zabiera
  12. Punkta do formy rządu w Polszcze, brak miejsca wydania (1789); wyd. następ
  13. Nad prawem, które by szlachcie bez posesji activitatem na sejmikach odbierało, uwagi, brak miejsca wydania (1790); (Warszawa 1790)
  14. O tronie polskim zawsze obieralnym z dziejów i prawa dowody, (Warszawa 1790)
  15. Odpis na list przyjaciela względem listu J. M. Ks. Krasińskiego, biskupa kamienieckiego, (Warszawa 1790); (Lwów 1790)
  16. Protestacja przeciw sukcesji tronu w Polszcze… W Wiedniu dnia 15 sierpnia 1790, brak miejsca wydania (1790); wydano także ja
  17. Lettre… au Roi. De Jassy le 1 janvier 1792, brak miejsca wydania 1792; przekł. pols
  18. Uniwersał dla wszystkich… Dan w Targowicy… dnia 14 miesiąca maja 1792, brak miejsca wydania (1792)
  19. Głos… na sesji konfederackiej dnia 31 stycznia 1793 roku miany, względem wkroczenia wojska pruskiego w granice polskie, brak miejsca wydania (1793)
  20. Protestacja… z okoliczności podziału krajów polskich. Działo się w Grodnie na sesji Konfederacji Generalnej Koronnej dnia 17 kwietnia 1793, brak miejsca wydania (1793); wydano także ja
  21. Poezje, powst. w latach 1765-1797, rękopi

Autorstwa S. Rzewuskiego są także prawdopodobnie 2 dramaty zachowane w rękopisach Archiwum Podhoreckiego (Wojewódzkie Archiwum Państwowe w Krakowie): Mitrydates, tragedia tłumaczona oraz tragedia bez tytułu o Czetwertyńskim i buntach Chmielnickiego (porównaj J. Majerowa, s. 14-15, 37).

Prace edytorskie

  1. Mowy i listy… Wacława Rzewuskiego… zebrane przez S. R. S. D. G. M. W. K. I. K. Mci, Poczajów 1761 (2 wydania); wyd. 3 Supraśl 1788.

Listy i materiały

  1. Korespondencja ze Stanisławem Augustem z lat 1775-1776, 1783 i z synowcem z roku 1782, kop
  2. Do I. Potockiego z 11 maja 1786, rękop
  3. Do S. Sz. Potockiego z 30 lipca 1788, rękop
  4. Do Leopolda II i Józefa II – z lat 1791-1792; Projet donné… au mois de février à sa Majesté sur une confédération et révolution à opérer; inne pisma polityczne; rękopi
  5. Do J. J. Sieversa z Grodna 25 kwietnia 1793, rękop
  6. Do Katarzyny II koncept listu z 1 czerwca 1793, rękop
  7. Do Stefana Lubowidzkiego z 2 lipca 1793, ogł. W. Smoleńs
  8. Do J. M. Ossolińskiego z 26 marca 1805, rękop
  9. Koncepty listów S. Rzewuskiego, rękop
  10. Od ojca, W. Rzewuskiego, z lat 1764-1788; K. Sołtyska z 6 maja 1773; Stanisława Augusta z 27 sierpnia 1775; fragmenty ogł. L. Rzewuski w: Kronika podhorecka, 1706-1779, Kraków 1860
  11. Od S. Sz. Potockiego z lat 1773-1796, 39 listów i biletów wizytowych, rękop
  12. Od różnych adresatów z lat 1779-1788, m.in.
  13. Od I. Potockiego z 3 listopada 1784, 21 marca 1785, 16 listopada 1786 i inne; rękopis jak wyżej sygn. II 2/86; fragmenty cyt. E. Rostworowski jak wyżej poz. 2
  14. Od F. Karpińskiego z 6 listopada 1784, z rękopisu Wojewódzkiego Archiwum Państwowego w Krakowie (Archiwum Podhoreckie, sygn. II 2/39a), wyd. T. Mikulski, R. Sobol w: Korespondencja F. Karpińskiego, Wrocław 1958 "Archiwum Literatury" nr 4
  15. Od W. A. Kaunitza z 15 września 1788, z rękopisu Wojewódzkiego Archiwum Państwowego w Krakowie (Archiwum Podhoreckie, sygn. II 2/40) ogł. A. Be
  16. Od A. Naruszewicza z 20 maja 1790, z rękopisu Wojewódzkiego Archiwum Państwowego w Krakowie (Archiwum Podhoreckie, sygn. XIII 2/35) wyd. J. Platt w: Korespondencja Adama Naruszewicza 1762-1796, Wrocław 1959
  17. Od J. J. Sieversa z 24 kwietnia 1794, rękop
  18. Relacje i diariusze z lat 1761-1764, ogł. L. Rzewuski jak wyżej poz. 10.

Różne pisma Rzewuskiego zachowały się także w rękopisa

Bardziej szczegółową bibliografię wierszy Rzewuskiego zachowanych w rękopisie Ossolineum, sygn. 851/I uzupełnioną wykazem jego prac drukowanych podaje J. H. Rycht

Stanisław Pieczonka

Stanisław Pieczonka (ur. 4 sierpnia 1979 w Gorlicach) – polski siatkarz, występujący na pozycji przyjmującego. W polskiej ekstraklasie zawodnik Morza Szczecin, Czarnych Radom, Resovii i Delekty Bydgoszcz. W sezonie (2007/08) gracz Toulouse Volley-Ball (Francja).

Karierę zawodniczą rozpoczynał w SMS PZPS Rzeszów. Następnie grał w Morzu Szczecin, w barwach którego zadebiutował w ekstraklasie.

Potem został zawodnikiem Czarnych Radom, występujących w najwyższej klasie ligowej. W sezonie 2001/2002 z radomskim zespołem spadł z Polskiej Ligi Siatkówki. Jako spadkowicze radomianie uplasowali się na 4. miejscu zaplecza PLS-u.

Przed rozgrywkami edycji 2003/2004 podpisał kontrakt z Resovią, będącą ligowym rywalem drużyny z Radomia. W pierwszym sezonie gry w Rzeszowie wywalczył z zespołem awans do ekstraklasy. W roli beniaminka rzeszowianie utrzymali się w lidze, zajmując 8. miejsce. Rok później Pieczonka z klubem wywalczyli 5. pozycję mistrzostw kraju. Po tym sezonie działacze Resovii nie przedłużyli umowy z zawodnikiem.

Siatkarz otrzymał ofertę gry w Jokerze Piła. W tym samym czasie dostał propozycję gry we Francji i Austrii (w sezonie 2006/2007 austriacki zespół grał w Lidze Mistrzów). Przez pół roku bronił barw pilskiego zespołu, grającego w I lidze (zaplecze ekstraklasy). Następnie występował w drużynie Polskiej Ligi Siatkówki, Delekcie Bydgoszcz. Na sezon 2007/2008 wyjechał do Francji, by bronić barwy Toulouse Volley-Ball, uczestnika Pro A (najwyższej klasy rozgrywek).

15 maja 2008 zawarł nową umowę z BKSCh Delektą Bydgoszcz na grę w jej barwach w sezonie 2008/09.